حفاظت از میراث فرهنگی  باید تبدیل به یک مطالبه اجتماعی شود.

 کوشش های نافرجام ما در حراست از گنجینه غنی میراث فرهنگی کشور نشان از تلاش شایسته‌ای نبوده که شایسته نگاهبانی از آن باشد.به همین سبب سالیان سال است که رشته و پیوند مردم با میراث و فرهنگ و تاریخ و هنر این سرزمین از هم گسسته است.درحالی که نزد عموم ملتها و ملیتها میراث فرهنگی و اسناد ملی سرمایه‌های گرانبهایی هستنند که از اعصار گذشته تبارآدمی از خود بر جای نهاده و در طول زمان سعی در حفظ و حراست آن نموده است تا این امانت به دست آیندگان سپرده شود.آثار مادی و معنوی به جامانده از گذشته بر هویت فرهنگی جامعه دلالت دارد و از آن جهت قابل توجه است که در شناخت زندگی گذشتگان جامعه مامفید و مؤثر بوده و برای مطالعه و بازشناسی آثار مادی تمدن‌ها و سیر تشکیل و تکامل آنها سندی باارزش به‌شمار می‌آید.برای هر ملت، شناخت گذشته برای ساختن آینده‌ای بر پایه هویت فرهنگی خویش اهمیت می‌یابد. در حقیقت پویایی و بقای فرهنگی در آینده، نیازمند پیوستگی میان دیروز و امروز و فردای ملت‌هاست. باید باورکرد با از دست دادن هریک از این مواریث فرهنگی ،تاریخ چالش برانگیزی خواهیم داشت.ودر هر نبرد فرهنگی به هر میزان و وسعت ،میدان را به حریفان واگذار خواهیم نمود. این یعنی ملتی خیلی زود امکان حیات  تاریخی  خود را از دست می دهد. درد آور است که بگویم  تخریب تاریخی در نتیجه عدم آگاهی تاریخی و اطلاعات لازم و کافی به وجود می‌آید.مردمی که ریشه درتاریخ کهن دارند نیازمند آگاهی های تاریخی بیشتری هستند.بنابراین با توجه به اینکه آثار تاریخی هویت و اصالت یک ملت هستند باید در راستای حفظ و حراست از این آثار توجه ویژه و خاصی انجام شود. رشد آگاهی عمومی در زمینه تاریخ شناختی،بر طبق مطالعات یونسکو مهمترین عامل حفاظت از میراث فرهنگی و آثار تاریخی  است، هر قدر این آگاهی و اطلاع رسانی عمومی قوی تر باشد حفاظت از آثار تاریخی کشور بیشتر می شود.مردم زمانی که بدانند از چه چیزی مراقبت می کنند و چه نقش مهمی در هویت شناسی او و تبارش دارد بهتر به دفاع از آن همت می گمارد.برای این کاردرکشورنیاز به برافراشتن پرچم سواد آموزی تاریخی داریم.ما هرچه را که می شد از دست بدهیم از دست داده ایم؛ چراکه بی چراغ به راه افتاده ایم؛ چرا که با پیشینۀ خویش در افتاده ایم؛ چرا که فرآیندی طولانی که خود از آن حاصل شده ایم را چندین و چندگانه می نگریم.حقیقت این است که قدرت و توان میراث ما رو به افول گرائیده است میراثی که از گذشته در اختیار انسان  حال اما بی حال فعلی گذاشته شده  است، درتاریخ بشری بی‏سابقه است وعجیب این است که همین تمدن،دردوران های گذشته  انسانی ها و گنجینه های معماری و هنری را پرورش داده است که هریک به نوعی بر اعتبار نام ایران باستان افزوده اند.اما واقعیت این است که امروزه  افسرده‏ترین و سرگشته‏ترین آثار و مواریث انسان همه اعصار تاریخ بشمار می رود.، حتی سرگشته‏تر از انسان پیش از تاریخ ،چون در هیچ دوره‏ای ازتاریخ، میراث بشر این اندازه شکننده نبوده‏است. آدم گاهی احساس می‏کند بااین شرایطی که ایجادشده، عمر میراث باستانی به جای مانده بشریت خیلی که طول بکشد، به صدسال هم نخواهد رسید. بحران‏های وحشتناک زیست‏محیطی، اخلاقی، روحی و معنوی  هم انسان امروزی و هم میراث او را  به ورطه هولناکی کشانده‏است. وقتی کسی به ارزشهایی که گذشتگانشان آفریده پایبند نیست، اتفاقی غیر از آن هم  در حوزه میراث فرهنگی اش  رخ نخواهد داد.کشورما یکی از فرهنگ خیزترین و دیرپاترین مراکز فرهنگ جهان است. اما کمتر نشانه ای از این دیرپایی به چشم می آید. میراث  هر کشور تجربه ی فرهنگ- هنر ذوق و خلاقیت  آنان بشمار می رود .برای دستیابی به تجلیات آن همه تجربه ،آگاهی ابزار ضروری آن است. بررسی چشمه های اصلی و روشن این همه تجلیات ، بدون شناخت و آگاهی میسور نیست. مردم دنیا می دانند  سرزمین ما مملو از تجربه های هنری با تجلیات گوناگون است  دردامان کویر هنرمندانش  صمیمیت توام با رنجی که در زندگی  بناهای خشتی نهفته است را نمایان می سازند. این که مردم در گذشته چگونه به طبیعت اطراف خویش با خاک، سنگ، چوب و مصالح دیگر انس و الفت گرفته و آنها را تا چه حد تحت اختیار خویش درآورده‌اند در خور تامل و تفکرکرده است و  عوامل بسیارکه دست در دست هم داده تا ذوق و توان استفاده بهتر از مصالح طبیعی را به قومی بدهد را با  دقت و شکیبایی تمام، در شکل یابی این آثار شگرف تاریخی  موثر افتاده و آنها را به دلخواه خویش درآورده  تابه بهترین حالت از آنها استفاده کرده وبا. امکانات محدود به  نیازهای متنوع، فکرها خواهش های درونی پاسخ داده شده است  گوهر هنریش را به گونه ای  به کار انداخته تا از ساده‌ترین مواد طبیعت یعنی خاک زیباترین ترکیب ها را به وجود آورد و چه دلنشین اجرا کرده است  / خاک  رادر قوالب و چینه‌هایی روی هم نهاده و خشت‌های مکعبی گونه  با سطوح و حجم‌های چشم‌نواز  به وجود آورد. نسل و قومی که میراثش را از کف دهد در کوچه های فرهنگ،میراث فرهنگی اش را مثله کرده  و با غارت هر یک از اموال تاریخی ،زبان تاریخشان در کام خاموشی-فراموشی فرو می برد.آثار و اسناد تاریخی از آن جهت که اطلاعات ذی‌قیمتی از نحوه زندگی مردم ادوار گذشته و آداب و رسوم، اعتقادات و فرهنگ آنان در اختیار پژوهندگان قرار می‌دهند، دارای ارزش فرهنگی بسیاری هستند. از این رو ملل مختلف برای حفظ این آثار از استهلاک و دستبرد اهتمام تام دارند.

پرونده:Golpayegan masjed jame.JPG

نمایی از مسجد جامع گلپایگان

منبع : گنجه و گنجینه | حفاظت از میراث فرهنگی باید تبدیل به یک مطالبه اجتماعی شود.
برچسب ها : فرهن ,میراث ,تاریخی ,آثار ,گذشته ,آگاهی ,میراث فرهن ,آثار تاریخی ,وجود آورد ,افتاده ایم؛ ,هویت فرهن